رَجآءَ رِفْدِهِ وَ طَلَبَ نآئِلِهِ وَ جآئِزَتِهِ ، فَإِلَيْكَ يا رَبِّ تَعْبِئَتي و طلب پاداش از مخلوقى ، به او روى آورد ؛ پس اى پروردگار من ، وَ تَهْيِئَتى وَ إعْدادي وَ اسْتِعْدادي ، رَجآءَ عَفْوِكَ وَ طَلَبَ استعداد و آمادگى من به اميد بخشش تو و درخواست عطا و جايزهء نآئِلِكَ وَ جآئِزَتِكَ ، فَلا تُخَيِّبْ الْيَوْمَ دُعآئي ، يا مَنْ لاتَخيبُ تو است . پس دعايم را باز مگردان ، اى كه هيچ سائل از درگاهت عَلَيْهِ سآئِل‌ٌوَ لا يَنْقُصُهُ نآئِلٌ ، فَإِنّي لَمْ اتِكَ ثِقَةً بِعَمَلٍ صالِحٍ نااميد بازنگردد و هر كس از تو بخششى دريافت در تو كاستى نياورد ، پس من نه با اطمينان عَمِلْتُهُ ، وَ لا لِوِفادَةِ مَخْلُوقٍ رَجَوْتُهُ ، أَتَيْتُكَ مُقِرّاً عَلى نَفْسي به عمل صالحى بسوى تو آمده‌ام و نه آمدنم اميدوارم كند . به درگاه تو آمده‌ام در حالىكه بِالْإِسآئَةِ وَ الظُّلْمِ ، مُعْتَرِفاً بِأَنْ لا حُجَّةَ لي وَ لا عُذْرَ ، أَتَيْتُكَ به بدكارى و ستمكارى بر نفس خويش اقرار دارم مرا نه دليلى است نه بهانه‌اى . به اميد أَرْجُو عَظيمَ عَفْوِكَ الَّذي عَفَوْتَ بِهِ عَنِ الْخاطئينَ ، فَلَمْ بخشايش عظيم تو كه با آن خطاكاران را مىبخشايى و طول يَمْنَعْكَ طُولُ عُكُوفِهِمْ عَلى عَظيمِ الْجُرْمِ أَنْ عُدْتَ عَلَيْهِمْ پايداريشان در گناهان بزرگشان مانع آن نميگردد كه از سر رحمت به آنان بِالرَّحْمَةِ ، فَيا مَنْ رَحْمَتُهُ واسِعَةٌ وَ عَفْوُهُ عَظيمٌ ، يا عَظيمُ درنگرى ، به درگاهت آمده‌ام . پس ، اى كه رحمتت پر دامنه است و بخشايشت بزرگ ، يا عظيم يا عَظيمُ يا عَظيمُ ، لا يَرُدُّ غَضَبَكَ إِلّا حِلْمُكَ ، وَ لا يُنْجي مِنْ و يا عظيم و يا عظيم ، خشم تو را جز بردبارى تو بازنگرداند و از ناخشنودى تو